Tartan był noszony w Szkocji już od III wieku n.e., choć jego dokładne pochodzenie pozostaje zagadką. W XVII wieku szkoccy górale (Highlanders) tworzyli unikalne wzory, używając naturalnych barwników z roślin i jagód. Tkacze tworzyli tartany, które symbolizowały ich lokalną tożsamość i dziedzictwo.
Przez wieki tartan pełnił funkcję praktycznego stroju codziennego, idealnego na zmienną i często surową szkocką pogodę. Z czasem stał się symbolem klanów i regionów, aż do jego zakazu po klęsce jakobitów w 1746 roku.
Renesans tartanu miał miejsce w XIX wieku, a wizyta króla Jerzego IV w Edynburgu w 1822 roku przywróciła mu popularność.
Obecnie tartan to nie tylko ponadczasowy element mody i uroczystości, ale również symbol szkockiego dziedzictwa. Współcześnie kojarzony jest z wybiegami mody tak uznanych projektantów jak Vivienne Westwood, Alexander McQueen czy Burberry. Stał się również ikoną różnych estetyk, takich jak grunge, punk czy brytyjskie „quiet luxury”, kojarzące się z eleganckim stylem rodziny królewskiej.
Warto wiedzieć, że nie każda krata to tartan. Choć oba wzory opierają się na przecinających się liniach, tartan ma głębokie korzenie w szkockich klanach, reprezentując historię i pochodzenie danej rodziny. Krata (plaid) jest jedynie dekoracyjnym wzorem, pozbawionym związków z rodowodem szlacheckim.
